Δια βίου

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

Σεπτέμβριος, φθινόπωρο, πρωτοβρόχια, νέα σχολική χρονιά.

Σε πείσμα όσων κάνουν την απαισιοδοξία τους σημαία και με αυτήν όχι μόνο πορεύονται στη ζωή τους αλλά και επηρεάζουν τους συμπολίτες τους,

από το μετερίζι της μαχόμενης δημοσιογραφίας, των μυστικών κονδυλίων, της έγκαιρης και έγκυρης ενημέρωσης, της ανεξάρτητης φωνής, της υπεράσπισης των μη εχόντων,

σας παρουσιάζουμε ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο που θα ανατρέψει όλες τις έως τώρα απόψεις για την κατάσταση στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας.

Ας το καταλάβουμε όλοι, η δια βίου μάθηση δεν είναι ένα απλό σύνθημα, είναι τρόπος ζωής, τρόπος αντιγραφής!


Παράπονο

Κυριακή, 26 Δεκέμβριος 2010

Πόσες φορές θα γεννηθώ σ’ αυτόν τον κόσμο
πόσες φορές για να τους σώσω απ’ το κακό
αφού διαρκώς με οδηγούν στον ίδιο δρόμο
που όλως τυχαίως καταλήγει στο σταυρό

Κάθε φορά το συλλογίζομαι για ώρα
κάτι πηγαίνει στην υπόθεση στραβά
κι ενώ αρχικά με υποδέχονται με δώρα
στο τέλος φεύγω με στεφάνια αγκαθωτά

Σ’ αυτό το έργο πρωταγωνιστής φαντάζω
στο ίδιο έργο κι όμως πάλι θεατής
κι όσο σωτήριες αλήθειες τους φωνάζω
αυτοί απαντάνε «φύγε τώρα να σωθείς»

Α ρε πατέρα, τα κατάφερες και φέτος
εσύ στα σύννεφα κι εγώ ξανά στη γη
εγώ ρακένδυτος αλήτης να ‘μαι σκέτος
κι εσύ στην άνεση και μέσα στη χλιδή

Το σκέφτομαι ήδη το πικρό μου το ποτήρι
τον πόνο, το αίμα κι όλες τις ταλαιπωρίες
τη μάνα σέβομαι, σου κάνω το χατίρι
αλλιώς θ’ αρχίνιζα τις χριστοπαναγίες.


Μεταφέροντας αναμνήσεις

Κυριακή, 15 Νοέμβριος 2009

Στα ρεβέρ του παντελονιού

οι δρόμοι που σκονίστηκα
τα γρασίδια που ξάπλωσα
οι βροχές που μούσκεψα
οι λάσπες που δεν πρόσεξα.

Στα ρεβέρ του παντελονιού

οι βόλτες που ξέχασα
οι μέρες που πέρασαν
οι φίλοι που χάθηκαν
οι σκέψεις που θάμπωσαν.

Τα ρεβέρ του παντελονιού

με μια κίνηση
γυρίζοντας
αδειάζουν μπροστά μου
αναμνήσεις.


Αρέσει σε %d bloggers: