Τικ τακ τικ τακ στοπ

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Ξέρεις πώς είναι, βγάζει το ρολόι του ο Μέγας Χρονομέτρης, το χαζολογάει λίγο έτσι για το εφέ και ξαφνικά φωνάζει «Τέλος χρόνου!» και δείχνει εκείνον ή εκείνη κι εσύ μετράς μείον ένα.

Άσε που κάνει ένα βηματάκι και κατεβαίνει μια γενιά κι ύστερα κάνει άλλο ένα βηματάκι και κατεβαίνει ακόμα μια γενιά και σχεδόν νιώθεις την παγωνιά δίπλα σου.

Και ναι, το ξέρεις πως ρολόι είναι και κάποια στιγμή θα σταματήσει, μα προσπαθείς να σκεφτείς πως ο χρόνος πέρασε γεμάτος κι όχι άδειος, πέρασε σχεδόν συμπυκνωμένος κι όχι ανούσιος, ήταν χρόνος που και το κάθε του δευτερόλεπτο άξιζε, και ψάχνεις φωτογραφίες έτσι για να πεις στον εαυτό σου πως «ναι, καλά θυμάμαι».

Κάπως έτσι συνεχίζεις τελικά, με αφαιρέσεις που αυξάνονται, με παγωνιές που πλησιάζουν, με αναμνήσεις που θέλεις να διατηρείς, με τη σκέψη στο ρολόι μα και μακριά απ’ αυτό, με λόγια που ίσως δεν καταφέρνεις να βρεις, ελπίζοντας πως τουλάχιστον θα έχεις κι εσύ γεμίσει το χρόνο σου.

Ξέρεις, τικ τακ τικ τακ…

Advertisements

Κουρεύοντας το παράδοξο

Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Κάτσε να σου πω, κάτσε να σου πω!
Αν ο κουρέας είναι αυτός που κουρεύει όλους όσους δεν κουρεύουν τον εαυτό τους,
τότε ποιος

Τόσα χρόνια στον ίδιο κουρέα.
Πώς λέμε «σόι πάει το βασίλειο»;
Πώς λέμε «το μήλο κάτω απ’ τη μηλιά θα πέσει»;
Πώς λέμε-

Κατάλαβες τώρα, ή περίπου, σίγουρα.
Τόσα χρόνια το ίδιο ψαλίδι, τόσα χρόνια το ίδιο μαγαζί,
τόσα χρόνια η ίδια ανοιχτή τηλεόραση, τόσα χρόνια τα ίδια αστεία.

Κι εγώ να συνεχίζω να πηγαίνω εκεί
και κάθε φορά να λέω πως
«αυτή η φορά είναι η τελευταία,
την επόμενη φορά θα πάω σε άλλον κουρέα»
και -μάντεψε!- την επόμενη φορά (θα) είμαι πάλι εκεί.

Μέχρι και ο καθρέφτης με πήρε είδηση
και την ώρα που κοιταζόμασταν
μου ψιθύρισε στα κατάβαθα του νου
«παράδοξο είναι
που πιστεύεις ότι κάποτε θα αλλάξεις τη ζωή σου
ενώ δεν μπορείς ούτε κουρέα να αλλάξεις»

και τελικά

-σε άλλα νέα σήμερα, μήπως ξέρεις ποιος κουρεύει τον κουρέα;


Ανήμερα Μαύρη Παρασκευή

Παρασκευή, 25 Νοέμβριος 2016

Ξημερώνει Μαύρη Παρασκευή, ενθουσιασμός σε όλο το έθνος, ενθουσιασμός σε όλο το κράτος· χαίρετε!

Ξημερώνει Μαύρη Παρασκευή, μας το θυμίζουν σποτάκια, μπανεράκια, smsάκια σε ακατάλληλες ώρες, σε λίγο θα μας χτυπήσει την πόρτα ο γαλατάς μαζί με τον εφοριακό και τον εισαγγελέα για να μας πάρουν αγκαζέ και σηκωτούς ταυτόχρονα να μας πάνε να ψωνίσουμε δι’ υπόθεσίν μας.

Ξημερώνει Μαύρη Παρασκευή, κι εμείς θα πάμε να στηθούμε έξω από τ’ αποκαΐδια στη Μόρια, περιμένοντας αγόγγυστα στην ουρά με το αριστερό πρόσημο, ελπίζοντας πως θα προλάβουμε πριν από τους άλλους να αγοράσουμε ανθρωπιά σε μισή τιμή, αλληλεγγύη σε τιμές σοκ, συμπόνια σε έκπτωση, για να έχουμε να επιδεικνύουμε όταν θα τρώμε πασατέμπο παρακολουθώντας ανούσιες κοκορομαχίες στη Βουλή.

Ξημερώνει Μαύρη Παρασκευή, κι εμείς θα τριγυρνάμε με τα καταναλωτικά καροτσάκια μας στις κατεστραμμένες τρύπιες καμμένες σκηνές, αναζητώντας το καλύτερο λευκαντικό που κάνει τους φασίστες αναγκαίο κακό, ζητώντας τις κονσέρβες μνημονίων που μόλις ανοίγουν (να τη!) πετιέται από μέσα η ανάπτυξη, παζαρεύοντας για λίγη ακόμα ασφάλεια με αντάλλαγμα ακόμα λιγότερη ελευθερία.

Ξημερώνει Μαύρη Παρασκευή, μια μητέρα και το παιδί της δεν πρόλαβαν να μάθουν τι είναι αυτή η γαμημένη Μαύρη Παρασκευή, μα έτσι κι αλλιώς δεν ήταν στο τάργκετ γκρουπ του τμήματος πωλήσεων, σιγά τώρα, πρόσφυγες σε καταυλισμό, δυο κεφάλια λιγότερα, πού έχω την πιστωτική μου, άραγε θα μας κάνουν και δόσεις, έκρηξη προσφορών στα καταστήματά μας, έκρηξη φιάλης υγραερίου λένε οι πρώτες ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, κάρτα μέλους έχετε;

Ξημερώνει Μαύρη Παρασκευή, σωρός τα νέα προϊόντα (μόνο για σήμερα στις χαμηλότερες τιμές της αγοράς), σορός στα νέα και σήμερα για τις ανάγκες της Αγοράς, μη σκέφτεσαι, τρόμαξε, αγόρασε, όλα θα πάνε καλά, την απόδειξή σας μην ξεχάσετε, α ναι, παραλίγο να την ξεχάσω, απαθής η αστυνομία παρακολουθούσε την επίθεση των χρυσαυγιτών στον καταυλισμό, αν μπορούσατε να μου κουβαλήσετε τα ψώνια με το περιπολικό όλα θα πάνε καλά.

Ξημερώνει Μαύρη Παρασκευή, δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει πιο Παρασκευή, αλλά έχει γίνει ήδη πιο μαύρη, με το καίριο ερώτημα από τις φλόγες να μουτζουρώνει την ατμόσφαιρα:

Μείνατε ευχαριστημένοι από την επίσκεψή σας; Βρήκατε αυτό που ψάχνατε; Κατάλογό μας θέλετε;

Ξημερώνει Μαύρη Παρασκευή.


Μισοάδειο

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2015

Ξαφνικά σηκώθηκες και πήρες το μπουκάλι κι ένα ποτήρι·
κι όσο γέμιζες το ποτήρι σου
τόσο το έβλεπα συνεχώς καθόλου να μη γεμίζει,
μόνο το παρατηρούσα με θλίψη
να γίνεται ολοένα και πιο μισοάδειο

και πάντα στο ερώτημα η απάντηση θα είναι «μισοάδειο»

ποτέ δε θα ξαναρωτήσω κι έτσι ποτέ δεν θα μου πεις
αν είναι καταπίεση συμπυκνωμένη
ή αν είναι η χαρά της μοναξιάς
ή απλώς μια νέα συνήθεια που πρέπει να αποδεχτώ

μα θα έχω μια ακόμα εικόνα σου
ένα ποτήρι που όλο γεμίζει μισοάδειο.


Γεωμετρία

Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

Η ζωή μας κάνει κύκλους
λένε

κι όσο αυτό διαρκεί
τόσο δημιουργούνται και καταστρέφονται ακόμα μικρότεροι κύκλοι
συνέχεια και συνέχεια

και να ‘μαι τώρα εδώ
να αγχώνομαι
και να φοβάμαι
ότι ίσως έφτασε ένας ακόμα κύκλος στο τέλος του

και να υπολογίζω τα χρόνια από την έναρξή του
να αναρωτιέμαι αν πρέπει όντως να τον κλείσω
ή να τον κρατήσω ανοιχτό
βάζοντας τα δυνατά μου
κι επιστρέφοντας στην επιφάνεια

ψάχνοντας την απάντηση
στο ερώτημα
αν η καταστροφή ενός κύκλου
μπορεί να εκτρέψει παράλληλες ευθείες
ώστε να αποκτήσουν αμέτρητα σημεία τομής

πόσο μάλλον να ταυτιστούν

κι έτσι ο ύπνος καθυστερεί
μέσα σε νυχτερινές σκέψεις
κι έτσι η μέρα προσπαθεί να ξεφύγει
από τις τρικλοποδιές της νύχτας

κι όλα προς το παρόν καταλήγουν
σε ένα
ίσως


Αρέσει σε %d bloggers: