Πόση ακόμα μοναξιά σ’ αυτόν το Μεσαίωνα

Ξέρεις πώς συμβαίνει,

μια λέξη που φέρνει τη φράση,
φράσεις που φέρνουν την πρόταση,
προτάσεις σωρός κι έτσι κάπως αρχίζει μια κουβέντα,
ξεφυτρώνουν γύρω σου και σε κυκλώνουν,

μιλάνε σιγά κι όμως φωνάζουν
πως προφανώς και δεν πρέπει να έχουν δικαιώματα
οι ομοφυλόφιλοι πως προφανώς και μια γυναίκα δεν
πρέπει να έχει δικαίωμα στο κορμί της πως προφανώς
κι οι φυλακισμένοι πρέπει να σαπίζουν χωρίς
να έχουν δικαίωμα σε άδεια πως προφανώς

κι ο φόβος τους και το μίσος τους
διαβρώνει τους τοίχους και στάζει από το ταβάνι,
μεγαλώνει από το πάτωμα σα σαρκοβόρο φυτό
κι εσύ ψάχνεις τις λέξεις να το σταματήσεις
και καθαρό αέρα να αναπνεύσεις

μα πες όμως την αλήθεια,
το περίμενες πως κάποτε θα συνέβαινε,
το ήξερες πόσο πιθανό ήταν να ζεις ανάμεσά τους
κι ας νόμιζαν πως κρύβονταν πίσω από μισόλογα

κι αναρωτιέσαι
πόση μοναξιά μπορείς ν’ αντέξεις ακόμα σ’ αυτόν το Μεσαίωνα
πόσο Μεσαίωνα μπορείς ακόμα ν’ αντέξεις στη ζωή σου

και ξέρεις την απάντηση
κι υπόσχεσαι πως πάντα θα προσπαθείς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: