Τυφλόμυγα

Είναι που τις τελευταίες ημέρες νιώθω μια κούραση,
είναι που νιώθω πως προσπαθώ κάπως περισσότερο,
είναι που πιάνω τον εαυτό μου να μισοκλείνει τα μάτια
ελπίζοντας.

Σήμερα ξεκούραση
κι όμως έχω αρχίσει να το πιστεύω,
κάτι δεν πάει καλά.

Πλησιάζω,
απομακρύνομαι,
ξαναδοκιμάζω,
-μα έτσι ξαφνικά;-
λες;

Ψάχνω στο ίντερνετ,
(η αναζήτηση της απελπισίας)
βρίσκω και διαβάζω,
νευρικό γέλιο από τις περιγραφές,
κλείσιμο σελίδας.

Δευτέρα, υπόσχομαι στον εαυτό μου,
ποτέ δεν ξέρεις πώς μπορεί να εξελιχθεί,
ποτέ δεν ξέρεις πόσο ξαφνικά-

Σκοτάδι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: