Καλέστε το μηδέν

Φτάνω στην είσοδο του μετρό.

Οι επισφαλώς εργαζόμενοι της μιας εταιρείας στα δεξιά της εισόδου μού χαρίζουν δωρεάν νουμεράκια και δώρο-μπόνους-κάτι-που-δεν-δίνω-σημασία στην κάρτα μου.
Οι επισφαλώς εργαζόμενοι της άλλης εταιρείας στα αριστερά της εισόδου μού χαρίζουν δωρεάν νουμεράκια και δώρο-μπόνους-κάτι-που-δεν-δίνω-σημασία στην κάρτα μου.

Ανάμεσα τους, ένας κύριος επισφαλώς ζων σε χαρτόνια στο δρόμο με τενεκεδάκι στα χέρια και χωρίς μέλλον στα μάτια ζητάει την όποια βοήθεια.

Κι όλοι εμείς οι ασφαλώς εργαζόμενοι κι ασφαλώς ζώντες μαζευόμαστε τα νουμεράκια γύρω από τα δωρεάν νουμεράκια μπας κι αποφύγουμε τη σκέψη πως όσο πληθαίνουν τα μνημόνια τόσο θα πληθαίνουν τα χαρτόνια, πως ίσως δεν είμαστε τόσο ασφαλώς όσο πιστεύουμε.

Πόσα δωρεάν νουμεράκια ισοδυναμούν με μια τυρόπιτα; Πόσα οικονομικά πακέτα ισοδυναμούν με μια διακοπή ρεύματος; Πόσες υποκλοπές ισοδυναμούν με μια έξωση; Μην το ψάχνεις, σκόρπιες σκέψεις χωρίς προφανή ειρμό, ίσα για να ξεφύγουμε μερικά δευτερόλεπτα απ’ το παρόν.

Κι όμως, η ελπίδα πάντα πεθαίνει τελευταία· ποτέ δεν ξέρεις, ίσως να έχουμε απεριόριστες κλήσεις προς την Κόλαση. Ασφαλώς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: