Θερινή μελαγχολία

Βρέθηκα σε μια αποβάθρα χωρίς κόσμο, με τους συρμούς να έχουν απομακρυνθεί σε απόσταση ησυχίας. Μοναδική παρέα η μουσική που γέμιζε από τα ηχεία του σταθμού την υπόγεια καθημερινότητά μου.

Μια μελαγχολική μουσική που αυθόρμητα αποφάσισε να ξεχυθεί στον άδειο χώρο. Μια μελαγχολική αφιέρωση για τα χαμένα δρομολόγια, για τα ταξίδια που δεν έγιναν, για τα προσωπικά μας όνειρα που ξεθωριάζουν την ώρα που προστατεύουμε τα προσωπικά μας αντικείμενα.

Μια μουσική που μελαγχολούσε περιμένοντας τους επόμενους επιβάτες, ναρκώνοντας με άπλετο θαμπό φως ακόμα ένα ζεστό καλοκαίρι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: