Η επόμενη

«Την επόμενη φορά», είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου.
Σιγά την υπόσχεση δηλαδή, υπόσχεση της συμφοράς.
Αφού ήδη από τη στιγμή που την έδινα, ένιωθα πως δεν θα την κρατούσα.

Η «επόμενη φορά» ήρθε· κι εγώ, ως συνεπής στην ασυνέπειά μου, έβαλα την υπόσχεση στην άκρη, μου ψέλισα μια γελοία δικαιολογία που ήξερα ότι δεν ίσχυε και φρόντισα να μη με αντικρίσω για ολόκληρη τη μέρα.

Έμεινα έτσι να ελπίζω ότι τα βήματα των άλλων θα περπατήσουν και για μένα, ότι οι φωνές των άλλων θα ακουστούν και για μένα. Έμεινα να ελπίζω ότι το οξυγόνο τους θα διαρκούσε και ότι τα μάτια τους θα άντεχαν. Έμεινα να ελπίζω ότι το μείον μου θα ήταν ελάχιστο σε σύγκριση με τα συν τους.

Έμεινα να υπόσχομαι ξανά ότι την επόμενη φορά θα είμαι εκεί, να περπατήσω τα βήματα που έχασα, να φωνάξω τους φθόγγους που ξέχασα· κυρίως όμως, να βρεθώ εκεί για όσους δεν θα καταφέρουν να κρατήσουν τις υποσχέσεις που θα έχουν δώσει στους εαυτούς τους.

Για όσους θα υπόσχονται σε μια επόμενη φορά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: