Το άρωμα των σκέψεων μετά τη βροχή

Με έχουν δει, μα δεν το έχουν καταλάβει.
Με έχουν πατήσει. Έχουν ξαπλώσει πάνω μου. Έχουν ξεκουραστεί.
Πάντα το ίδιο κάνουν· ποτέ κανείς όμως δεν το αντιλαμβάνεται.

Είμαι εκείνο το γρασίδι στο Θησείο.
Μαζεύω των περαστικών τα λόγια σα φύλλα που πέφτουν. Απορροφώ στιγμές και αγάπες και σκέψεις· όλα όσα αφήνουν φεύγοντας αναζωογονημένοι, μένουν εκεί να με διαποτίζουν.

Έρχεται ο ήλιος κι όσα έμαθα συνθέτω, και τα εκπέμπω ξανά στον αέρα. Συλλογικές σκέψεις για να βοηθήσουν τους επόμενους διαβάτες που θα με πλησιάσουν, αγνοώντας την ύπαρξή μου. Νομίζουν πως σκέφτονται μόνοι τους, μα διαθέτουν τη γνώση όσων βρέθηκαν πριν από αυτούς εκεί. Κάθε χαμόγελό τους όταν απομακρύνονται, είναι για μένα μια ανταμοιβή. Ποτέ κανείς δε με υποψιάζεται και πάντοτε θα συνεχιστεί με τον ίδιο τρόπο.

Σα χάνεται το φως κι η ώρα είναι που σκοτεινιάζει, στο χώμα γέρνω για να κοιμηθώ, όλα τα μυστικά τους αγκαλιάζοντας, ελπίζοντας την επομένη να τα μετατρέψω σε ευτυχία.

2 απαντήσεις στο Το άρωμα των σκέψεων μετά τη βροχή

  1. Ο/Η deadend mind λέει:

    καλέ μου dizzy..
    την επόμενη φορά δεν θα αισθάνομαι μόνη μου.
    σε φιλώ πολύ.

  2. Ο/Η dizzydream λέει:

    Καλές βόλτες λοιπόν! :ο)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: