Βλάττει σοβαρά την υγεία

Η καταραμένη η περιφερειακή όραση φταίει.
Μάλλον πρέπει να πάω στο οφθαλμιατρείο για εξετάσεις: οπτικά πεδία και δε συμμαζεύεται.

Κι αν τυχόν το αποτέλεσμα βγει εξαιρετικό (που πολύ το φοβάμαι), θα ρωτήσω μπας και γίνεται να κάνουμε κάτι να το χειροτερέψουμε. Καμιά εγχείριση, καμιά γροθιά στο μάτι (και στο δεύτερο αν χρειαστεί), αν δεν υπάρχει λύση ας βάλω και παρωπίδες (κανονικές, όχι από αυτές που φοράω καθημερινά).

Δε φταίω εγώ γιατρέ μου, Αυτή η καφέ σκιά που ανέβαινε στον τοίχο φταίει, Την είδα με την άκρη του ματιού χωρίς να το θέλω και μετά άντε να ησυχάσω. Δυο λεπτά (ψέματα, ογδόντα δύο δευτερόλεπτα) προτού πάω για ύπνο ήταν, ήρθε να με ταράξει πανάθεμά Τη! Έκανα βέβαια πως δεν Την είδα, μπας και κάνει κι Αυτή το ίδιο και χωρίσουμε σα φίλοι (λέμε τώρα), αλλά Αυτή τίποτα. Συνέχισε να ανεβαίνει.

Δε μπορεί, σκέφτομαι, τόση ανωτερότητα επιδεικνύω, δε θα μου κάνει τη χάρη να φύγει; Αμ δε! Σταμάτησε για λίγο, φαίνεται σκεφτόταν τι κόλπο να κάνει. Πήρε βαθιά ανάσα (έτσι τουλάχιστον μου φάνηκε), άπλωσε τα έλυτρά Της και ξεκίνησε μια πτήση μες στο δωμάτιο. Ευτυχώς που (να μην το παινευτώ, αλλά) φημίζομαι για τα αντανακλαστικά μου, και με μια ταχύτατη κίνηση Την απέφυγα.

Δεν πρόλαβα να γυρίσω να δω πού προσγειώθηκε, πρόλαβα όμως να ακούσω τον ήχο από την εκ νέου απογείωσή Της. Χωρίς να ξέρω το δρομολόγιό Της, κι ελπίζοντας πως δε θα κάνει στάση ολίγων δευτερολέπτων στο κεφάλι μου, μετακινήθηκα προς τον έναν τοίχο. Η τύχη με βοήθησε κι Εκείνη διάλεξε έναν από τους υπόλοιπους τρεις. Δηλαδή θα κοιμόμουν στο ίδιο δωμάτιο με Αυτή; Να ξέρω πως πετάει τριγύρω μου; Να ξέρω πως κάνει βόλτες γύρω μου; Να σκέφτομαι πως θα κάνει πικ νικ πάνω μου; Παιχνίδι του μυαλού, παιχνίδι χαμένο.

Οπλίστηκα με μια τζαμπέ εφημερίδα που δεν είχα καν προφτάσει να διαβάσω. Α, είναι πολύ καλές αυτές οι εφημερίδες· δεν έχουν τόσο πολλές σελίδες ώστε να είναι άβολες, έχουν αρκετές σελίδες ώστε να προκαλέσουν απώλειες στον αντίπαλο, είναι ευέλικτες (εν αντιθέσει λ.χ. με ένα βιβλίο), είναι πιο εύχρηστες και ως ασπίδα (εν αντιθέσει με μια σαγιονάρα ή με ένα παπούτσι). Απέμενε να αποδειχτεί στην πράξη.

Στην επόμενη πτήση Της, Της έδειξα τη διαφήμιση της τελευταίας σελίδας· φαίνεται πως Της φάνηκε τόσο κακόγουστη που ταράχτηκε και έπεσε. Προσγειώθηκε άγαρμπα αλλά πρόλαβε να τρυπώσει κάτω από τη βιβλιοθήκη. Η μάχη είχε ακόμα μέλλον. Περίμενα. Ύστερα από λίγο αποφάσισε να ξεμυτίσει τρέχοντας προς την κουζίνα. Προτού χωθεί πάλι κάτω από κάποιο έπιπλο, Της έδωσα να διαβάσει τους τίτλους στην πρώτη σελίδα. Μάλλον Της φάνηκαν βαρείς και άφησε την τελευταία Της πνοή. Τελικά «free press» μπορεί να σημαίνει και «ελεύθερη πίεση».

Η μάχη κερδήθηκε. Ο πόλεμος βέβαια είναι χαμένος, αλλά ποιος να σκεφτεί τον πόλεμο την ώρα της μάχης. Αυτή δεν τα κατάφερε, αλλά κάποιοι απόγονοί Της, ίσως πολλές γενιές από τώρα (δεν έχω εντρυφήσει επαρκώς στις αναπαραγωγικές συνήθειές Τους και την πληθυσμιακή ανάπτυξή Τους) θα διηγούνται στα μικρά τους ότι κάποτε σ’ αυτόν τον πλανήτη ζούσαν κάτι χαζά πλάσματα με μόνο δύο πόδια, χωρίς φτερά και χωρίς κεραίες. Που νόμιζαν πως ήταν κυρίαρχα (σε αυτό το σημείο τής διήγησης φαντάζομαι πως θα τραντάζεται η φωλιά από τα γέλια, αλλά δεν έχω εντρυφήσει ούτε στους κώδικες επικοινωνίας, στη λογοτεχνία και το χιούμορ Τους).

Κατάλαβες τώρα γιατρέ μου; Κάτι πρέπει να κάνουμε. Βλάττει σοβαρά την υγεία μου, την ψυχική νομίζω. Κατά πρώτον δεν τολμώ να ρωτήσω κανέναν κύριο στην αποβάθρα του μετρό «τι ώρα είναι;». Και κατά δεύτερον έχω μέρες να διαβάσω πρωτοσέλιδο. Άσε που δεν ξέρω τι θα έκανα αν ήταν αράχνη.

5 απαντήσεις στο Βλάττει σοβαρά την υγεία

  1. Ο/Η theprincessonthepea λέει:

    σιχαμένες είναι οι άτιμες!!!!
    ειδικά οι φτερωτές-ντακότες που ποτέ δεν ξέρεις πού θα προσγειωθούν.

    όσες φορές έχω βρεθεί ως μεταμεσονύκτιος μονομάχος απέναντι σε μία του βρωμοείδους της (συν τις άλλοις είναι και party animal), είμαι για γέλια αφού κάθομαι και φιλοσοφώ από πιό σημείο θα επιτεθώ για να γλυτώσω αντεπίθεση. χαχαχαχαχαα! απείρου κάλλους σκηνή…
    φυσικά, καταλήγω gladiator αλλά στ’ αυτιά μου ηχεί για πολλή ώρα αυτό το χαρακτηριστικό «κριιιτς» του «free press» (τέλειο ήταν αυτό, dizzy!).
    μπλιαχ! εκτός αν αδειάσω ένα spray ολόκληρο βλαττοκτόνου πάνω της οπότε παύω να είμαι κι εγώ μάχιμη λόγω βρωμυλίασης.

    όσο για τις διηγήσεις στη φωλιά θα έχουν να το λένε ότι ένας μπλογκεράς ανάπτυξε με εξαιρετική μαεστρία κάποτε ένα ποστάκι για την αφεντιά τους κι ας θρήνησαν πρόγονό τους-αφορμή γι αυτό.
    ;)
    καλημέρα dizzy!

    P.S.: ισχύει άραγε αυτό που λένε ότι αν τις ψεκάσεις τις βρωμιάρες με υγρό για τζάμια, έχεις το ίδιο R.I.P. αποτέλεσμα? προτιμώ να μου το πούνε βέβαια κι όχι να το διαπιστώσω ως brainiac, home alone…
    :D

  2. Ο/Η theprincessonthepea λέει:

    oups!
    ούτε post να ήταν η one response μου…
    :P

  3. Ο/Η dizzydream λέει:

    Αν τις ψεκάσεις με υγρό για τα τζάμια, γίνονται αόρατες. Όπως καταλαβαίνεις η κατάσταση είναι πολύ πιο άσχημη σε τέτοια περίπτωση, οπότε δεν το έχω δοκιμάσει.

    Τα διάφορα -οκτόνα είναι καλύτερο να αποφεύγονται επειδή, όπως μου εξήγησε και ο θεραπευτής μου, σε απομακρύνουν από το αντικείμενο της σιχαμάρας / φοβίας σου κι έτσι είναι δυσκολότερο να την ξεπεράσεις.

    Επίσης, σε απομακρύνουν από την ουσία τού αποτελέσματος της πράξης σου κι έτσι δεν συνειδητοποιείς το μέγεθός της. Άλλο είναι να κάνεις «φσσσσσστ!», να ζαλίζεται, να τρεκλίζει, και μετά απλά να σταματάει να κινείται (κι όλα αυτά χωρίς να έχεις αγγίξει καν το θύμα σου), κι άλλο να χτυπάς, να τραυματίζεται, να χάνει σωματικά υγρά, να απομένει ένα πληγιασμένο πτώμα και να πρέπει και να το μαζέψεις στην κατάσταση που βρίσκεται.

    Άλλο είναι λ.χ. να μονομαχείς σώμα με σώμα και να πρέπει να σκοτώσεις με σπαθί, κι άλλο να πετάς από ψηλά, να μοιάζει ο κόσμος ζωγραφιά, να πατάς μόνο ένα κουμπί, να βγαίνει μια χοντρή, να βλέπεις μια απλή λάμψη σε κάποια οθόνη, και μετά να λες «συγγνώμη, παράπλευρες απώλειες, πάρτε ένα σοκολατάκι».

    Αυτά, συγγνώμη που καταχρώμαι του χώρου σας, αλλά οι επιστημονικές γνώσεις δεν πρέπει να μένουν στο σκοτάδι!

    Γεια σου μπιζελοπριγκήπισσααααααα! :D

  4. Ο/Η mpizelw λέει:

    >Αν τις ψεκάσεις με υγρό για τα τζάμια, γίνονται αόρατες.
    LOL!!!!!
    κοίτα τότε να έχει μέσα και ξύδι μπας και μειωθεί η αορατίλα. από την οσμή θα ξέρεις που βρίσκεται η βλαττή ξυδάτη… (μπλιαχ γμτ!)
    :)

    οι θεραπευτές θα έπρεπε να συστήνουν απολύμανση και να αφήσουν όλα αυτά τα «ψυχολογικά» για τα βλαττάκια που μένουν ορφανά!

    η περισυλλογή ψεκασμένου πτώματος είναι απείρως καλύτερη από τη περισυλλογή ξεκοιλιασμένου-πατημένου-freepressιασμένου κριτσανιστού «μπλιάχ!» πτώματος.

    σοκολατάκι, εεεε? μμμμ! το προτιμώ! τα σπαθιά είναι πολύ κοφτερά κι ο κόσμος μόνο ζωγραφιά δεν είναι…
    χιχιχιχιχιι!

    αγαπητέ επιστήμονα, σας χαιρετώ:
    γειά σου diiiizzzyyyyyyyyyyyy!

    (ζντουπ! ζαλίστηκα…)
    :P
    πάμε πάλι:
    γειά σου dreaaaaaaaaaam!

  5. Ο/Η theprincessonthepea λέει:

    :)

    (όταν κάποιος κάνει reply, καλό είναι να αφήνει τα σωστά στοιχεία για να μην μπερδεύει τον κόσμο… τ’ακούς μπιζέλω?)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: