Σκυταλοδρομία ονείρων

Σκυτάλη τα όνειρα.

Δρομείς οι γονείς μας, οι γονείς τους, τα παιδιά μας, εμείς. Όλοι στον ίδιο διάδρομο.

Ασταμάτητοι γύροι στο στίβο.

Ένα συνεχές τρέξιμο. Ένα αγχωτικό τρέξιμο.

Μια περίεργη σκυταλοδρομία, που δεν υπάρχει μόνο μία σκυτάλη, αλλά περισσότερες· που άλλοι έχουν, άλλοι μπορεί να μην έχουν.

Ο επόμενος δρομέας να τρέχει να ξεφύγει από τον προηγούμενο για να μην πάρει τη σκυτάλη του.

Ο προηγούμενος δρομέας να μη μπορεί να αποδεχτεί ότι ο επόμενος δεν τη θέλει (ακόμα κι αν δεν έχει δική του σκυτάλη!), και να τρέχει απελπισμένα να τον προφτάσει για να του τη δώσει.

Μια σκυταλοδρομία που οι σκυτάλες συγκρούονται και οι δρομείς τραυματίζονται.

Τραύματα που επουλώνονται όσο είναι δυνατόν, μόνο και μόνο για να μην εγκαταλείψουν οι δρομείς.

Όποιος εγκαταλείπει, εγκαταλείπει μια για πάντα.

Το τρέξιμο συνεχίζεται ασταμάτητο. Δημιουργεί ίλιγγο μα δε σταματά ποτέ.

Κοιτώ τα χέρια μου και δε βλέπω τη σκυτάλη μου.

Μα πριν λίγο δεν την κρατούσα; Ή μήπως ήταν πριν χρόνια;

Ή μήπως δεν ήταν ποτέ; Ή μήπως θα είναι σε λίγο;

Σκέφτομαι να αλλάξω διάδρομο. Μα δεν υπάρχει άλλος διάδρομος.

Αλήθεια δεν υπάρχει ή απλά δεν μπορώ να μετακινηθώ;

Συνεχίζω να τρέχω.

Να προλάβω τον επόμενο και να γλυτώσω από τον προηγούμενο.

Μα γιατί τρέχω; Δε μπορώ να σταματήσω;

Κουράζομαι. Η ματιά μου θολώνει.

Σκυτάλες κρατάμε ή λοστούς; Πρέπει να-

Ακόμα ένα γύρο. Αντέχω. Ακόμα έναν.

Βλέπω συνέχεια μια πλάτη. Δεν έχω δει ποτέ πρόσωπο.

Μόνο μια γνωστή ανάσα λίγο πριν από κάθε τραύμα.

Δεν υπάρχει τερματισμός· μονάχα τραυματισμός.

Δεν υπάρχουν θεατές, μόνο οι δρομείς και οι σκυτάλες.

Και ο ήχος από τις σκυτάλες όταν χτυπούν η μια στην άλλη.

Οι κύκλοι συνεχίζονται.

Μη με πλησιάζεις. Δε μπορώ άλλα τραύματα.

Οι κύκλοι ποτέ δε σταματούν.

Μη σε πλησιάσω. Δε μπορώ άλλα τραύματα.

Οι κύκλοι είναι ένας.

Είναι μια περίεργη σκυταλοδρομία, που δεν υπάρχει μόνο μία σκυτάλη, αλλά περισσότερες· που άλλοι έχουν, άλλοι μπορεί να μην έχουν.

Σκυτάλη είναι τα όνειρα.

Ο κύκλος-

Ακόμα ένα γύρο. Αντέχω. Ακόμα έναν.

Αντέχω πολλούς.

Πολλά τραύματα ακόμα.

6 απαντήσεις στο Σκυταλοδρομία ονείρων

  1. Ο/Η ocsoul λέει:

    Η ζωή δεν είναι ακριβώς σκυταλοδρομία, είναι αγώνας και ναι έχει τερματισμό και τρόπαια, ναι τραυματιζόμαστε κατά τη διάρκεια του αγώνα, αλλά συνεχίζουμε, αξίζει να συνεχίζουμε για τα τρόπαια και τις εμπειρίες. Έχει και θεατές ο αγώνας. Αυτούς που επιλέγουν να μην αγωνιστούν.

  2. Ο/Η papet λέει:

    Τρέχω. Θέλω να δώσω στο παιδί μου τη σκυτάλη που δεν κρατώ, μπας και αυτή αποκτήσει υπόσταση, μήπως και -αν τη δεχτεί- μου χαρίσει την ψεύτικη ικανοποίηση ότι δεν έτρεχα τσάμπα… νομίζω.

    May the Force b with u…
    papet

  3. Ο/Η Nam3l3ss λέει:

    Τραύματα που επουλώνονται όσο είναι δυνατόν, μόνο και μόνο για να μην εγκαταλείψουν οι δρομείς.

    Ποτέ δεν επουλώνονται πλήρως τα τραύμστα.
    Απλά μαθαίνουμε να τα κρύβουμε πιο καλά.
    Όχι για να μην αρχίσουν να αιμορραγούν και πάλι (άλλωστε, αυτό το κάνουν έτσι και αλλιώς)
    Απλά γιατί στο μυαλό των ανθρώπων, τα τραύματα είναι συνώνυμα της αδυναμίας.

  4. Ο/Η deadend mind λέει:

    αν παρόλα αυτά -υπάρχουν- ομάδες σ’ αυτο το άθλημα/ σ’ αυτόν τον άθλο, εγώ στάνταρ θα ήθελα να είμαι στη δική σου..

  5. Ο/Η Moloch λέει:

    Για μένα η ζωή είναι κοντά στην άποψη του Σοπενάουερ… Ένα εκκρεμές από τα βάσανα στην ανία. Πάντα έχεις κάποιο στόχο και θα παιδεύεσαι να τον πετύχεις, και αφού το κάνεις θα πέσεις στην ανία της καθημερινότητας, μέχρι τον επόμενο στόχο…

  6. Ο/Η dizzydream λέει:

    ocsoul, αν αυτοί είναι οι θεατές, τότε ευτυχώς που είμαστε δρομείς!

    papet, μου δημιούργησες μια εικόνα που πολύ μου άρεσε!

    Nam3l3ss, το κρύψιμο μπορεί να γίνεται κι επειδή κάποιοι οσμίζονται το παλιό αίμα για να μας ανοίξουν ευκολότερα νέα τραύματα…

    deadend mind, δεν ξέρω αν υπάρχουν, αν απαγορεύονται, αν επιτρέπονται… Πάντως ευχαριστώ για την προτίμηση. (Χρειάζεται μια αίτηση με χαρτόσημο, αριθμός ταυτότητας ή διαβατηρίου, καθώς και πιστοποιητικό ποινικού μητρώου τύπου β’ – καταραμένη γραφειοκρατία!)

    Moloch, το εκκρεμές μού θύμισε ρολόι εκκρεμές με δείκτες. Ο ωροδείκτης να είναι όσα θέλουμε να κάνουμε και ο λεπτοδείκτης όσα υποχρεούμαστε να κάνουμε (ή μήπως αντίστροφα;)· περιστρέφονται γύρω από τον ίδιο άξονα, συναντιούνται, απομακρύνονται, αλλά με διαφορετικές ταχύτητες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: