Αλμπάνη απολογία

Είμαι αλμπάνης· άπειρος και αδέξιος δηλαδή.

Δεν είναι ότι δεν προσπαθώ να βελτιωθώ. Προσπαθώ. Μάλλον όμως προσκρούω με δύναμη στα όριά μου. Μια μετριότητα ήμουν κι ίσως έτσι να παραμείνω.

Ευτυχώς υπάρχουν δίπλα μου καλύτεροι. Τους βλέπω και τους θαυμάζω, θέλω να πάρω από τις γνώσεις τους ό,τι μπορώ. Μα δεν είναι όλοι τους ίδιοι. Κάποιους τους βλέπω και τους σιχαίνομαι. Ναι μεν βασισμένοι στις ικανότητές τους ανέβηκαν δικαίως ψηλότερα από εμένα, μα έχουν παρανοήσει κάτι: νομίζουν ότι είναι θεοί και παίζουν με τους ανθρώπους.

Είμαι αλμπάνης. Μην παραξενεύεσαι. Δεν είμαι ο μόνος. Είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, μα ούτε κι εμείς είμαστε όλοι ίδιοι. Μην κάνεις το λάθος να δημιουργήσεις στο νου σου ένα μυθικό πρόσωπο, είμαι σαν εσένα. Δεν έχω ουρά, δεν έχω κέρατα, δεν βγάζω φλόγες από το στόμα. Κάποτε θα χρειαστεί να σε εξυπηρετήσω: θα βρίσκομαι πίσω από κάποια θυρίδα στην τράπεζα, μέσα σε κάποια αίθουσα διδασκαλίας, δίπλα σε σπασμένα τακούνια που περιμένουν επισκευή, μπροστά σε διαφάνειες σε κάποια σύσκεψη. Θα με δεις, θα με ακούσεις, θα προσέξεις τη γραβάτα μου, τη φόρμα μου, το σκισμένο τζην μου, το κουστούμι μου· μα δε θα με αντιληφθείς.

Νομίζεις ότι κρύβομαι; Δεν ξέρω αν αυτή είναι η σωστή φράση, απλά προσπαθώ να μη σου δείξω τις αδυναμίες μου. Ποιος ο λόγος να με υποτιμήσω απρόκλητα μπροστά σου; Επειδή όμως ζω μαζί μου πολλές ώρες την ημέρα και δε μπορώ να με αποφύγω, μου επιτρέπω να λέω «δεν ξέρω», όταν αυτή είναι η αλήθεια. «Δεν ξέρω», και τότε είναι που βγαίνω σε μια ολοφώτιστη σκηνή και αποκαλύπτομαι. Μια φράση που κάθε εκφορά της είναι ακροβασία σε τεντωμένο σκοινί, μια αγωνία για το αν θα μείνεις μαζί μου στην προσπάθεια να φτάσω στην απέναντι άκρη, ή αν θα αποχωρήσεις. Προτιμώ όμως να εμπιστευτείς κάποια ίχνη από τον όποιο χαρακτήρα μου, παρά τις ανύπαρκτες ικανότητές μου.

Δε θέλω να σε κοροϊδέψω ή να σε εκμεταλλευτώ. Αν θελήσεις, μετά χαράς να βαδίσουμε μαζί για να πραγματοποιηθεί αυτό που έχεις ζητήσει. Θα ξέρεις όμως από την αρχή πως τίποτα δεν είναι σίγουρο κι ας βάλω τα δυνατά μου για να μην προδώσω την εμπιστοσύνη σου. Αν πάλι φοβηθείς και φύγεις, θα μετρήσω μια ακόμα αποτυχία στο παθητικό μου, με τον ίδιο τρόπο που μετράω και τις επιτυχίες. Θα στενοχωρηθώ μα δε θα εκπλαγώ, εξάλλου το ξέρω πως κάθε φορά διακινδυνεύω.

Ίσως αναρωτιέσαι ποιο είναι το κέρδος μου. «Ο καθρέφτης μου», είναι η απάντηση. Επειδή μπορώ ακόμα να τον αντικρύζω. Άλλοτε του κλείνω το μάτι, άλλοτε του βγάζω τη γλώσσα περιπαιχτικά, άλλοτε τον βλέπω περίλυπο κι άλλοτε του κάνω γκριμάτσες και γελάμε. Όταν θα έρθει η στιγμή που δε θα θέλω να τον κοιτάξω, αλλά να τον φτύσω, τότε θα έχω χάσει. Τότε όλα μου τα κέρδη θα είναι κάλπικα.

Είμαι αλμπάνης. Βήμα το βήμα προχωρώ όσο μπορώ, επιδιώκοντας να βαδίζω στο ρυθμό που επιθυμώ. Θα με συναντήσεις αύριο, μεθαύριο, εδώ, αλλού, να προσπαθώ να κερδίσω χωρίς να χάσεις. Κι όσο αντέξω. Όμως αν ο καθρέφτης μου θολώσει, κι αν κάποια μέρα το ξεχάσω το σκοινί, μια χάρη σου ζητώ, πολύ μεγάλη: έλα και σπρώξε με να πέσω στο κενό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: