Μηνύματα θανάτου

Είχε να τη δει μια εβδομάδα. Μια ολόκληρη εβδομάδα!

Αυτό ήταν το κακό με τις μεταθέσεις, ποτέ δεν ήξερες πού θα βρεθείς. Μόνο το σαββατοκύριακο μπορούσαν να βλέπονται πια, όταν έπαιρνε το αυτοκίνητό του και πήγαινε στην πόλη της. Το μόνο που τον ένοιαζε όταν οδηγούσε ήταν τα χιλιόμετρα που λιγόστευαν, φέρνοντάς τον πιο κοντά σ’ εκείνη.

Έτσι κι αυτό το Σάββατο, πίσω από το τιμόνι του, καταπίνοντας ευθείες και στροφές δεν έβλεπε παρά τη στιγμή που θα τη συναντούσε. Την ώρα που πλησίαζε στη μεγάλη διασταύρωση, η λήψη ενός μηνύματος στο κινητό του τον έκανε να αναρωτηθεί τι ήθελε να του πει, αφού σε λίγη ώρα θα ήταν στην αγκαλιά του. Πήρε το κινητό στο χέρι του αλλά του γλύστρησε. Άφησε για λίγο από τα μάτια του το δρόμο, αναζητώντας τη συσκευή.

Η μεγάλη διασταύρωση δεν ήταν ποτέ έρημη. Η σύγκρουση ήταν τρομακτική. Τι σημασία είχε πια το ποιος παραβίασε τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, ένα εικονοστάσι θα ξεφύτρωνε σ’ εκείνο το σημείο του δρόμου, όπως τόσα άλλα που υπάρχουν σπαρμένα σε όλο το οδικό δίκτυο, ιδιότυπο εθνικό αξιοθέατο.

Κάπου μεταξύ του ανακριτικού της τροχαίας, του ασθενοφόρου, των χτυπημένων αυτοκινήτων και των περίεργων περαστικών με τις ψηφιακές κάμερες προτεταμένες, ένα ημιθανές κινητό συνέχιζε να δείχνει το τελευταίο του μήνυμα, που κανείς δεν είχε διαβάσει:

Η ταχύτητα και το αλκοόλ είναι οι χειρότεροι συνοδηγοί.
Οδηγείτε πάντα με ασφάλεια.
Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών

Ευτυχώς που τον συμβούλευαν στο ταξίδι του.
Το τελευταίο.

4 απαντήσεις στο Μηνύματα θανάτου

  1. Ο/Η trelofantasmeni λέει:

    Η ειρωνεία της τύχης σε όλο της το μεγαλείο ..!

  2. Ο/Η argyrenia λέει:

    αχ καλό μου.
    αυτό το μυαλό σου, αυτό.

    κάνε μου μια χάρη, αν θες
    (αν θες, μπορείς όμως, χαρ χαρ χαρ)
    βάλε αυτόν τον εγκέφαλο κι αυτό το χάρισμα να γράψει κάτι
    που να έχει κάτι από μοίρα, έρωτα και καλοκαίρι.

    Κάνε με να ανατριχιάσω με τον μοναδικό σου τρόπο.
    Αλλά αν ζητάω πολλά, οκ.

    Μου αρκεί να σε διαβάζω βρε ζαλισμένο μου όνειρο.
    ΄θα έρθεις το σάββατο να σε ξαναδώ?

  3. Ο/Η dizzydream λέει:

    Τρελοφαντασμένη, ειρωνεία της… ατυχίας μάλλον! (Αλήθεια, δεν ξέρω πώς θα αντιδρούσα οδηγώντας, αλλά ξέρω πόσο εκνευριστικό είναι να λαμβάνεις ένα τέτοιο μήνυμα ενώ περιμένεις κάποιο άλλο.)

    Γιώργο, ευχαριστώ! :)

    Αργυρένια, το Σάββατο ο υπεύθυνος επί της υποδοχής θα μου βάλει απουσία.
    Όσο για το άλλο που ζητάς, επί του παρόντος το κατάστημα μπορεί να προσφέρει μόνο μια άκρως συμπυκνωμένη ιστορία, που φέρει όλα τα ζητούμενα χαρακτηριστικά:

    Εκείνα τα αξημέρωτα βράδια στην παραλία, τότε που ένιωθε την αρμύρα του να την αγγίζει, είχε πειστεί πως τελικά το ταξίδι τής είχε βγει σε καλό. «Κερί θα σου ανάβω, Παναγιά μου», έταξε σιωπηλά. Έκτοτε, κάθε χρόνο πήγαινε στο νησί, μαζί του.

    Σου το είπα, ήταν extra small! (Α, μου αρέσει όταν ο κόσμος επιστρέφει στο λευκό :ο) )

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: