Χωρίς ψυχή

Έγινε λοιπόν. Ένα στα γρήγορα αυτό το βράδυ, έτσι στα όρθια χωρίς ψυχή.

Φταίει το άγχος που με κυριεύει, περνάν οι μέρες χωρίς αυτό που θα με συνεπάρει, μέσα μου τρέμω πως θα ξεχάσω πώς γίνεται, μα τόσο καιρό δεν αντέχω άλλο χωρίς, ακόμα κι ένα ψέμα σήμερα είναι καλύτερο από μια αλήθεια αύριο· ή μεθαύριο· ή ποιος ξέρει πότε.

Πάντοτε όμως αποζητούσα το συναίσθημα, μην το ξεχνάς. Και είχα μάθει να αντέχω αυτό το καταραμένο το κενό. Είχα συνηθίσει ακόμα και τη σιωπηλή παρέα τής απουσίας.

Τριγυρνούσα και ζήλευα την τόση ομορφιά, λες και όλοι είχαν βρει για πάντα τις μούσες τους. Η δική μου έφυγε, αφήνοντάς με ανυπεράσπιστο απέναντι στο χρόνο.

Γι’ αυτό σου λέω, είχα τόση ανάγκη αυτή την ξερή πράξη, ένα ψυχρό τίποτα μόνο και μόνο για να βρω κουράγιο να αντέξω μέχρι τη σπίθα που ζητώ. Ένας μηδενισμός τού χρονομέτρου που μετράει τα άδεια βλέμματα, μια ανούσια επιβεβαίωση, ένα ξαλάφρωμα της έντασης που μαζευόταν μέσα μου και δεν ήξερα πού να διοχετεύσω.

Δεν ήθελα να υποκύψω, πίστεψέ με αν μπορείς. Το ξέρω πως κανείς μας δεν θα θυμάται τίποτα, θα συνεχίσουμε τις ζωές μας χωρίς την παραμικρή αμυχή.

Ντρέπομαι να σε αντικρύσω τώρα που ξημέρωσε. Σου το είπα όμως από την αρχή πως αυτό το κείμενο γράφτηκε στα γρήγορα, έτσι στα όρθια χωρίς ψυχή.

9 απαντήσεις στο Χωρίς ψυχή

  1. Ο/Η avissos λέει:

    οι στιγμές χωρίς ψυχή είναι αυτές που δίνουν νόημα κ ουσία στις στιγμές με ψυχή.αν δεν υπήρχε η αντίφαση, πώς θα νιώθαμε τη διαφορά?

  2. Ο/Η deadend mind λέει:

    πανέμορφο κείμενο.. λυπημένο, βέβαια, αλλά πολύ πολύ ωραίο. κανείς δεν είναι άγιος. κανείς δεν είναι ασυμβίβαστος. αν γράφεις έτσι, εσύ δεν θα ξεχάσεις ποτέ. δε σε φοβάμαι.. ψυχραιμία μόνο, μέχρι να περάσει ο δύσκολος χρόνος και να βρεις τη μούσα σου. ή να σε βρει εκείνη..

  3. Ο/Η sea4 λέει:

    Βγάζει μια μελαγχολία, όμως επβεβαι/ώνει το ταλέντο της ….πένας σου

  4. Ο/Η argyrenia λέει:

    Όνειρό μου ζαλισμένο…
    Μια καλημέρα σου στέλνω.
    Κι εδώ βρέχει.
    Ξέρεις εσύ.

  5. Ο/Η dizzydream λέει:

    avissos, συμφωνώ με αυτό που λες, αλλά πόσες φορές δεν αναρωτιόμαστε και πόσο να απέχουν χρονικά μεταξύ τους οι δύο φάσεις;

    deadend mind, περιμένω, αλλά είναι μόνο εννιά κι αυτές κι άντε να συναντηθούμε!

    sea4, σ’ ευχαριστώ.

    Καλησπέρα argyrenia! …Ξέρω;

  6. Ο/Η Nam3l3ss λέει:

    «Τριγυρνούσα και ζήλευα την τόση ομορφιά, λες και όλοι είχαν βρει για πάντα τις μούσες τους. Η δική μου έφυγε, αφήνοντάς με ανυπεράσπιστο απέναντι στο χρόνο.»

    Θέλω να το σχολιάσω, αλλά δεν ξέρω πως. Και όχι γιατί δε το καταλαβαίνω. Για τον ακριβώς αντίθετο λόγο. Επειδή το νιώθω και εγώ και σε βλέπω να πατάς τα πλήκτρα του πληκτρολογίου για να βγάλεις το κενό που αισθάνεσαι στις σελίδες του internet.

    Δεν θα πω τίποτα τελικά.
    Απλά, κουράγιο (άλλωστε, δεν έχεις και επιλογή. Ποτέ κανείς μας δεν έχει, πραγματικά)

  7. Ο/Η dizzydream λέει:

    Nam3l3ss, σου εύχομαι την επόμενη φορά που θα διαβάσεις ένα παρόμοιο κείμενο, να μη μπορείς να το σχολιάσεις επειδή πλέον δεν θα το νιώθεις. :-)

  8. Ο/Η ocsoul λέει:

    πολύ ωραίο κείμενο :) Κάποια στιγμή θα βρεις και εσυ τη μούσα σου, κάνε υπομονή.. Κάποια στιγμή όλα θα έρθουν όπως ακριβώς τα περιμένεις :)

  9. Ο/Η dizzydream λέει:

    ocsoul, ίσως αύριο να μην τα περιμένω με τον ίδιο τρόπο που τα περίμενα χθες, ίσως ο τρόπος να αλλάζει αδιόρατα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: