Κορνιζαρισμένο πουκάμισο

Κρεμασμένη στον τοίχο. Εκτεθειμένη στα βλέμματά μας, στα σχόλιά μας. Τόσους μήνες.

Τόσα χρόνια.

Ύστερα από τόσο καιρό, στο τέλος παύουμε να τη βλέπουμε. Υπάρχει κι όμως είναι αόρατη. Σα συνήθεια. Έχει γίνει ένα με τον τοίχο· μα ποιος προσέχει ότι το σπίτι έχει τοίχους;

Τυχαία έστρεψα το κεφάλι μου και την κοίταξα. Μια φωτογραφία παλιά. Πρόσεξα πως φορούσα το ίδιο πουκάμισο που φοράω και σήμερα. Τόσα χρόνια το ίδιο. Μου αρέσει τόσο η υφή του, που δε μου κάνει καρδιά να το πετάξω κι ας έχω βαρεθεί να το βλέπω επάνω μου.

Μα τώρα ένιωσα πως είμαι το παρελθόν μου. Πώς είναι δυνατόν; Ακόμα και τα φίδια αλλάζουν πουκάμισο.

Τώρα το καρώ παρελθόν οδεύει προς την έξοδο από τη ζωή μου. Εκτός κι αν την τελευταία στιγμή μετατραπεί σε ξεσκονόπανο, για να διώχνω τη σκόνη που προσπαθεί να σκεπάσει το μέλλον.

4 απαντήσεις στο Κορνιζαρισμένο πουκάμισο

  1. Ο/Η nemertes λέει:

    Αυτό το τελευταίο. Αν δεν πετάξεις το παρελθόν, δεν πρόκειται να δεις το μέλλον….

  2. Ο/Η lena λέει:

    (αργά, με βαθιά φωνή και βρετανική προφορά) «πολύ καλά έκανες και το άλλαξες, dahling! το καρώ ήτανε so pasé! επιτρέπεις να σου προτείνω ανοιχτόχρωμο, πλεχτό αμάνικο γιλέκο -μονόχρωμο όμως, παρακαλώ! – πάνω από ανοιχτόχρωμο πουκάμισο; είναι η τελευταία λέξη του street chic και business casual, από αυτά που είδα στο παρίσι και τη νέα υόρκη…» (και μισοκλείνει τα μάτια, σηκώνοντας υπεροπτικά τη μύτη και τα φρύδια, ενώ στρέφει το πρόσωπο λίγάκι προς το πλάι για να εκπνεύσει τον καπνό του slim line της μέσα από τα κατακόκκινα βαμμένα χείλη…)
    αυτό με τα φίδια μου άρεσε, μου θυμίζει τις διαφημίσεις του ζωολογικού κήπου της βαρκελωνίτσας: δυό πανέμορφοι βόες με τη λεζάντα «τα φίδια παρουσιάζουν την κολεξιόν φθινόπωρο-χειμώνας».
    όπως βλέπεις σε αυτό το τεράστιο σχόλιο έχω γράψει απλά ένα κάρο βλακείες, που οφείλονται στο ότι περνάω μια παρόμοια φάση με όλα τα ρούχα μου γενικότερα, στο ότι έχει ζέστη και λιακάδα σήμερα και στο ότι έχω τα κεφάκια μου. νομίζω ότι με όλες αυτές τις σάχλες απλά προσπαθώ να καλωσορίσω κι εγώ το νέο ενδυματολογικό – τσαι βάλεεε – κεφάλαιο που ανοίγεις και να σου ευχηθώ καλή διασκέδαση!

  3. Ο/Η argyrenia λέει:

    Να αγαπάς τα μονοπάτια που σε έφεραν στο δρόμο που διασχίζεις. Όσο δύσβατα κι αν ήταν. Κι ελπίζω να μην είμαι εκτός θέματος. Χο!

  4. Ο/Η dizzydream λέει:

    nemertes, εύκολα το λέω, δύσκολα το κάνω. Προσπαθώ.

    lena, δε μου είπες για παντελόνι! Τι να την κάνω την ημιτελή πρόταση; Αυτή η βρετανική προφορά ήταν το κάτι άλλο!

    argyrenia, μπορεί να τα αγαπάω, αλλά δε σημαίνει ότι πρέπει να συνεχίζω να τα ακολουθώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: