Αναμνήσεις άγριας νύχτας

Αυτή την άγρια τη νύχτα της φωτιάς
στο δρόμο έβγαλες πληγές και αναμνήσεις
δίπλα σε κάτι κάδους έτρεξες ν’ αφήσεις
φωτογραφίες άδειες μιας ζωής παλιάς

Μέσα σου ευχήθηκες να καίγονταν κι αυτές
και το πρωί να μάζευες στ’ αποκαΐδια
τα λάθη που σε ζώναν πάντα σαν τα φίδια
και μεγαλώναν συνεχώς τις ενοχές

Μα η ατυχία σε σημάδεψε ξανά
τα βήματά μας έφτασαν μπροστά στα κάδρα
και με του φωτογραφικού φακού τα μάγια
θα συνεχίσουν πια να ζουν παντοτινά