Χαμογελώντας και με βλέμμα γεμάτο υποσχέσεις,
μαζεύω γύρω μου ασφυκτικές προθεσμίες·
όλο και περισσότερες.
Ύστερα τις αγνοώ επιδεικτικά,
παρακολουθώντας τις να εξαγριώνονται.
Το τέλος αναμενόμενο:
με κατασπαράζουν, μήπως και βάλω μυαλό.
Μάταια.
Παράδοση κατ’ οίκον!
Περιδιαβάζοντας…- Δεν ορκίζομαι, δεν ορκίζομαι, εγώ δεν χριστιανίζομαι!
- αχ! βρε σείς αγαπουλίνια μου αμόρφωτα....!
- αυτοδυναμία
- Γράμμα 1ο
- Μικρές θυσίες
- Αυτοσεβασμού πρόταση.
- Seven Principles of Software Testing
- Φάρσα προς ευαίσθητες ψυχές
- Εν χορώ ουγκ ουγκ
- "Το μόνο που ζητήσαμε ήταν τα πάντα -το μόνο που μας έδωσαν ήταν ο πάγος"
RSS feed
Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2008 σε 0:07
–
Το τέλος αναμενόμενο:
κατασπαράζουν, ή τουλάχιστον προσπαθούν.
Μάταια.
–
ένα εναλλακτικό Τέλος, που ισχύει κι αυτό, προσφορά της πάντα αγωνιώδους προσπάθειάς μου να βρω κάτι θετικό και να το πω. αλλιώς βουλιάζω.
φιλί ντίζυ μου
Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2008 σε 23:07
Μη βουλιάξεις! Ευχαριστώ για τη θετική αντιπρόταση!