Δε μου αρκούν οι χάρτες που είναι για να βρίσκω
θέλω να ξέρω πού να πάω για να χαθώ
δεν είμαι τώρα πλέον μόνο ένα σώμα
είμαι το σήμα όταν κρατώ το κινητό
Έχω αρχίσει να κυκλοφορώ με χάρτη
να τον γεμίζω με κουκκίδες και γραμμές
και να κυκλώνω τα σημεία δίχως σήμα
μάλλον μελλοντικές μου κρύπτες μυστικές
Στις αποβάθρες του μετρό σε κάποιες άκρες
σε κάποια ισόγεια κι υπόγεια μικρά
«δικτύου αναζήτηση» φωνάζει η οθόνη
και μέσα μου τρελαίνομαι απ’ τη χαρά
Θα ‘θελα κι άλλα να σου πω να σε βοηθήσω
για το καλύτερο το μέρος να κρυφτείς
μα μόλις ένιωσα μια δόνηση στην τσέπη
μού ‘ρθε επιτέλους μήνυμα – με συγχωρείς!
RSS feed
