Πτώση

Είδα έναν άνδρα να πέφ-
Ψέματα· είδα έναν άνδρα πεσμένο. Ακίνητο.
Κοίταξα ψηλά στη σκαλωσιά. Δεν υπήρχε σκαλωσιά.
Είδα έναν άνδρα πεσμένο.

Όμως δεν πρόλαβα-
Πεσμένο. Δε γνωρίζω. Δεν πράττω.
Ούτε μια ευχή. Του φόβου. Ακίνητο.
Την κράτησα για πάρτη μου. Έφυγα.

Ίσως κάποτε θα είμαι αλήθεια.
Μα έχω γεμίσει τρύπες.

Δημοσιεύθηκε Τρίτη, Οκτωβρίου 16th, 2007 στις 22:17 στην κατηγορία Απλώστρα, Αποτυπώματα, Διακόπτουμε το πρόγραμμά μας. Μπορείτε να παρακολουθείτε τις όποιες απαντήσεις σε αυτήν την καταχώρηση μέσω RSS 2.0. Αφήστε μια απάντηση, ή trackback από την δική σας ιστοσελίδα.

2 σχόλια προς “Πτώση”

  1. RaZzMaTaZz λέει:
    Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2007 σε 14:13

    Τρύπες, Τρύπες, Τρύπες. Το συγκεκριμένο ποίημα το είχαμε γράψει και στον τοίχο της τάξης κάποια στιγμή στο λύκειο. Oh the memories..

  2. dizzydream λέει:
    Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2007 σε 1:04

    Επιτοιχής εκπαίδευση για όσους δεν αρκούνται σε εγκεκρυμμένα βιβλία. Ένα υπέροχο τίποτα που τώρα βρίσκεται σε κάποια αρχαία κασέτα κάπου σε κάποια κούτα από παπούτσια, μάλλον είναι καιρός να το ξαναψάξω…

Υποβολή απάντησης